Maifüer

                                                                                von Hartmut Meinke

                                                                                       

 

Hüüt wüllt wi en Füer anböten, wüllt dat Fröhjahr nu begröten,

den Winter mit sien frostig Snut, smieten wi ganz eenfach rut.

Maifüer schall hüüt brenn', de kole Tiet hett nu en Enn.

 

De Abend kümmt nu sachen ran, denn böten wi dat Füer an.

De ersten Flamm'n sünd bald to seh'n, un Rook, de kringelt sik so schöön.

 

De Nabers sünd tohoop hier kaam'n, du kennst meist all bi ehren Nam'n.

Wi staht tosam'n in'n groten Krink üm't Füer rüm un snackt un drinkt.

 

Dat Füer knistert, knickt un knackt un rookt, as wenn en lütt Mann backt.

De Hitten brennt in dien Gesicht, de Küll vun achtern föhlst du nich.

 

Vun binnen warrst du ok al warm, dien Deern, de faat na dienen Arm.

Kommodig is di nu tomoot, du föhlst di mal so recht wat good.

 

Mit Sing'n un Danzen end't dat Fest, du kiekst noch in den glöhnig Rest

un freust di al op annermal, wenn werr so'n Füer brennt hendal.

  Newsletter abonnieren

eMail Adresse
Name
Ort
anmeldenabmelden


Joletter.de-Newsletter

Besucher:

X-Stat.de

Letzte Änderung: 22.06.17
Einladung GV & Glasfaser