En Hannel

                                                                          Hartmut Meinke 2018

                                                                            

En Buer un sien Fru ut uns‘ Naverschop harrn en lütten Jung, is al wat länger her. Damols weer de Jung üm un bi fief Johr old un interesser sik mächtig för de Landwirtschop. Besünners för de groten Maschinen. He kunn ok al mit‘n Trecker fohrn, op’t egen Land weer un is dat jo mööglich.

 

Also, de Lütt seet op den groten Trecker un schull düt un dat kloor kriegen:

den Misten tosaamschuven, Strohballen transporteren un so wieder.

He keem ok fein dormit t’recht un sien Vadder freu sik mächtig över den ansleegschen Jung, de Hölp un dat Interesse. He güng ruhig in den Stall.

 

De Jung föhr wieder mit den Trecker. Aver miteens mark he lütte Probleme:

De Frontlader güng nich mehr dahl.

- Oh oh, wo is denn bloots de richtige Knopp? Dor sünd so vele Knööp.

Ik fohr to gau, Foot vun’t Gas. Stüern mutt ik jo ok noch – de Schüün kümmt jümmer neger. –

Un denn geev dat en luden Krach: he harr mit den Frontlader en Brett ut de Schüündöör rutreten.

Sien Vadder schimp nich, her harr em de Arbeid ja verlöövt.

 

„Laat man mien Jung, is nich so leeg. Ik segg den Timmermann Bescheed,

he warrt dat in Ordnung bringen.“

De Timmermann keem, bekeek sik allens un meen: „Dat Brett mutt utwesselt warrn un dor baben an de Rullen vun de Döör is ok noch‘n Schaden.“

He kreeg den Opdrag.

 

De lütte Jung keek sik nau an, wat de Timmermann möök.

As de mit sien Arbeid t‘recht weer froog he den Lütten:

„Du segg mol, wokeen hett den Schaden egens maakt?“

De Jung antwoord: „Ik, Vadder hett seggt, ik dörf Trecker fohrn.“

 

Dor meen de Timmermann: „Hier hest du fief Mark. Un wenn du dat neegste Maal mit den Trecker föhrst, denn nimmst du di de annere Döör vun de Schüün vör. Un denn kriggst du teihn Mark“.   

  Newsletter abonnieren

eMail Adresse
Name
Ort
anmeldenabmelden


Joletter.de-Newsletter

Besucher:

X-Stat.de

Letzte Änderung: 16.07.18 

Neue Geschichte Meinke